Paul Wieggers, geb.1962

Paul Wieggers is autodidact. Al van jongs af aan kon je hem vaak in musea vinden. Zijn belangstelling betrof destijds vooral het werk van de oude meesters, hoe zij schilderden en vooral hoe zij het landschap neerzetten. In zijn eigen werk heeft van meet af aan het schilderen van landschappen dan ook zijn voorkeur gehad. In het begin was het nog een imitatie van de schilders uit de romantiek en dan vooral van het werk van de schilder B.C.Koekkoek. Langzamerhand werd het een steeds realistischer weergave van die natuur. Zijn landschappen zijn nu zo echt, dat het bijna een foto is geworden. Bijna, en juist daarin schuilt misschien wel de kracht van zijn werk: net niet dat kille dat de foto van diezelfde plek zou hebben.

In een recensie in het Dagblad van het Noorden d.d.21 mei 2004 schrijft Eric Bos n.a.v een tentoonstelling waar hij twee werken van schilders van het Drentse landschap vergelijkt, n.l. J.J.van de Sande Bakhuyzen (1835 - 1925) en Paul Wieggers:

"De eerste (v.d.Sande Bakhuyzen) toont een complex tafereel, met een grote schaduwpartij op de voorgrond waar schapen grazen. Zonlicht scheert op het tweede en derde plan langs een weide met koeien. Wieggers daarentegen schildert een heel eenvoudig, helder landschapsbeeld, de Drentse Aa bij Zeegse in zomers zonlicht, als het nog een beetje koel is met diffuus, gedempt licht, want de hemel is bezig dicht te trekken" Even verder: "We zitten hier, maar durven ons niet te bewegen, bang de roerloosheid te verstoren, uit vrees de verfijnde penseelstreek aan te tasten"